HSE تقدم انسان محوری بر تولید محوری است
مدیر عامل شرکت نفت فلات قاره ایران با اشاره به اینکه طبق آمار 95 درصد موارد  غیرایمنی نشات گرفته از عامل انسانی است، گفت: در حقیقت عامل خطاهای انسانی که در ابعاد مختلف (طراحی، ساخت، نصب، عملیات، مدیریت و...) اتفاق می افتد بیشترین سهم را در بوجود آمدن حوادث دارد.
مهندس محمود زیرکچیان زاده در گردهمایی سالانه hse شرکت های تابعه شرکت ملی نفت ایران، گفت: یقینا برای رعایت ایمنی و استانداردهای مورد نیاز، مهمترین فاکتور انجام کار به شکل صحیح است و برای انجام کار صحیح به طور قطع نیاز به آگاهی داریم. این آگاهی نه به شکل تحمیلی و مصنوعی، بلکه بایستی جزء باورهای وجود افراد در تک تک مسوولیت ها و سمت هایی که در صنعت نفت وجود دارد نهادینه شده باشد، یعنی به شکل فطری و در نهایت به صورت فرهنگ سازمانی و فرهنگ ایمنی تبدیل و جزء فرهنگ کاری ما قرار گیرد.
وی ادامه داد: در حقیقت HSE تقدم انسان محوری بر تولید محوری است. در سالهای گذشته در صنعت نفت تاکید بیشتر روی ایمنی  (safty) بود که آن هم انسان محور بود و اصل و اساس آن بر حفاظت از انسان هایی استوار بود که در این صنعت به فعالیت می پرداختند اما با اضافه شدن سلامتی (Health) و به ویژه محیط زیست (Environment) که یک بحث درازمدت است نشان داد که hse   بر انسان محوری تاکید خاصی دارد.
مدیر عامل شرکت نفت فلات قاره ایران ادامه داد: امروزه یکی از بزرگترین چالش های پیش روی شرکت های بزرگ جهانی این است که با توجه به اینکه دنیا از یک طرف نیاز به تولید انرژی بیشتر و co2 کمتری دارد، ضمن تولید و مصرف بیشتر انرژی، بر خلاف آن co2  کمتری تولید کنند و این مهم یکی از اساسی ترین اهداف آنها است.
مهندس زیرکچیان زاده، hse را شامل 3 بخش مهم دانست و گفت: فاکتور اول تکنولوژی و استانداردهاست و هیچ کس نمی تواند انکار کند که با پیشرفت دانش و تکنولوژی وضعیت نرخ حوادث و موارد غیر ایمن کمتر شده است.
وی افزود: پیشرفت دانش مهندسی و سخت افزاری، اهمیت خاص به موارد ایمنی در بعد طراحی و ...، تطابق بین محیط زیست و  سلامتی کارکنان در بعد دانش، تکنولوژی و استانداردها به عنوان کمترین نیازمندی صنعت نفت موجب شده است با گذر زمان، نرخ حوادث کاهش یابد اما همراه تکنولوژی  و استانداردها که خوشبختانه ما به اشکال مختلف دارای آن هستیم، مدیریت سیستماتیک hse می تواند مکمل باشد و نرخ حوادث را کاهش دهد.
او ادامه داد: بی تردید یکپارچگی مدیریت سیستماتیک hse و گزارش دهی، یکی از مهمترین فاکتورهای کنترل ایمنی است که بایستی مدنظر قرار گیرد. گزارش گیری ها چه در زمینه اهداف و شاخص ها، چه در زمینه استفاده از bench mark های جهانی مانند ogp تفکیک موارد ایمنی به منطقه، واحد، سکو و گزارش فعالیت های ماهیانه، نقش بسیار مهمی در جلوگیری و کاهش حوادث دارد. تضمین کیفیت (quality control) و صلاحیت کسانی که مدیریت سیستماتیک را در مرحله اجرایی و hse بر عهده می گیرند، همچنین شناخت مدیریت ریسک و تعریف ریسک های موجود در فعالیت های ایمنی وکنترل و برخورد
بهینه با ریسک ها می تواند در کنار تکنولوژی و استانداردها نرخ حوادث را کمتر کند. عامل بعدی که اهمیت بسیار زیادی دارد بحث فرهنگ سازی است. رفتار، رهبریت، مسوولیت های فردی، مشارکت اهداف و باورها، توجه به نگاه برون سازمانی و باور داشتن به اینکه hse به ارزش های سازمانی تحقق می بخشد نیز از مهمترین فاکتورهایی است که باید مورد توجه قرار گیرد.
زیرکچیان زاده گفت: آماری که در طی 10 سال گذشته در شرکت نفت فلات قاره ایران بدست آمده نشان می دهد 30 درصد حوادث ناشی از نگهداری  و 30 درصد از عملیات نادرست است که بر این اساس نقش مهم عامل انسانی بیش از پیش نمایان می شود و این امر نیز به فرهنگ ایمنی بر می گردد که انعکاس رهبری و تعهد مدیریت ارشد سازمان نسبت به  hse یعنی عنایت خاص مدیران در رابطه با  hse و اهمیت دادن به آن، تدوین خط مشی مناسب و بالا بردن انتظارات از مجموعه در سطح استانداردهای جهانی، پذیرفتن مسوولیت بهداشت و ایمنی از طرف مسوولیت های مختلف، ارتباط سالم و باز در تمامی سطوح سازمان از دیگر مواردی است که در گسترش فرهنگ ایمنی بسیار موثر است. ما برخلاف دنیای امروز که هر حادثه را پس از تجزیه و تحلیل، مستند و منتشر می کنند و باعث عبرت دیگر سازمان ها می شوند، متاسفانه با سیستم های بسته و دل نگرانی از اینکه این گزارش موجب تاثیرات منفی روی مدیریت و برخوردهای منفی بعدی شود عملا پنهان کاری می کنیم که اگر نگاهی هم به فرهنگ نوین نظارت و ممیزی داشته باشیم می بینیم هدف آن رشد و توسعه عملکرد است و در این فرهنگ، ارزیاب کننده، مشاور و تسهیل کننده عملکرد می باشد.
مهندس زیرکچیان زاده با مطرح کردن 2 پیشنهاد مهم در خصوص بهبود فرهنگ ایمنی در صنعت نفت کشور، گفت: با توجه به اینکه hse یک دانش و فن آوری وارداتی به کشور است، ما در گذشته در زمینه ایمنی (safty) حالتهای نظارتی را در سیستم ها اعمال می کردیم، ولی نگرش  hseیک نگرش مهندسی است و فاکتورهای موردنظر آن هم متفاوت و شامل بخش های سلامتی و محیط زیست است. به اعتقاد بنده برای انتقال این دانش و تکنولوژی بایستی با شرکت های معتبر، شناخته شده و صاحب این فن آوری قرارداد ببندیم و سیستم ها و روش های شناخته شده جهانی را عملا، هم از جهت دانش و تکنولوژی و هم از جهت فرهنگ درمناطق و سکوهای عملیاتی خود برای مدت 1 تا 3 سال ، پیاده سازی کنیم. بحث دیگر اعزام مدیران، روسای مناطق، سکوها و واحدهای عملیاتی و hse به دوره های ویژه در کشورهای صاحب تکنولوژی است تا این افراد عملا در محیطهایی که سیستم های مورد نظر پیاده سازی شده حضور پیدا کنند و با تکنولوژی های نوین جهانی در زمینه hse از نزدیک آشنا شوند.
وی در پایان گفت: اختصاص منابع مالی و تشویقی برای مدیریت ها و واحدهایی که حادثه نداشته اند نیز می تواند نقش انکارناپذیری در توسعه فرهنگ ایمنی داشته باشد.