Scope

این استاندارد الزاماتی را برای یک سیستم مدیریت زیست محیطی مشخص می نماید تا یک سازمان بتواندخط مشی واهدافی را با در نظر گرفتن الزامات قانونی واطلاعات راجع به پیامد های بارز زیست محیطی تد وین نماید.

کاربرد آن در خصوص آن دسته از جنبه های زیست محیطی است که سازمان می تواند تحت کنترل داشته باشد. وبتوان انتظار داشت که بر آنها تاثیر گذار باشد. این استاندارد در مورد هر سازمانی که مایل به اعمال موارد ذیل باشد کاربرد دارد:

• اجرا/نگهداری وبهبود یک سیستم مدیریت زیست محیطی
• حصول اطمینان از انطباق با خط مشی زیست محیطی که خود تعیین کرده
• اثبات این انطباق به دیگران
• در خواست گواهی/ ثبت سیستم مدیریت زیست محیطی خود توسط یک سازمان برونی
• تعیین انطباق با این استاندارد و اظهار نظر آن توسط خود سازمان

تمام الزامات مندرج در این استاندارد به منظور لحاظ شدن در هر سیستم مدیریت زیست محیطی در نظر گرفته شده اند. گستره کاربرد آن به عواملی مانند خط مش زیست محیطی سازمان / ماهیت فعالیتهای آن وشرایطی که در آن فعالیت می نماید بستگی دارد.

تعاریف:

در این استاندارد اصطلاحات با تعاریف زیر بکار برده می شوند:

Continual Improvment (بهبود مستمر)

فرآیند ارتقای سیستم مدیریت زیست محیطی برای دستیابی به بهبود هایی در عمکرد زیست محیطی کلی در راستای خط مشی زیست محیطی سازمان.

Environment ( محیط زیست)

محیطی شامل هوا- آب- خاک- منابع طبیعی -گیاهان-جانوران -انسان وروابط متقابل بین آنها که سازمان در آن فعالیت می نماید.

Environmental Aspect ( جنبه زیست محیطی)

بخشی از فعالیتها- محصولات یا خدمات یک سازمان که بتواند با محیط زیست ثاثیر متقابل داشته باشد.

Environment Impact (پیامد زیست محیطی)

هر تغییری در محیط زیست اعم از نامطلوب یا مفید که تمام یا بخشی از آن ناشی از فعالیتها - محصولات یا خدمات یک سازمان باشد. 

در طول تاریخ بشر رابطه آدمی با محیط زیست همواره بصورت تابعی از رفتار او با محیط اطراف خود بوده است این رفتار طی قرون متمادی اشکال گوناگونی به خود گرفته  و روز به روز بر وسعت وپیچیدگی آن افزده شده است. محیط زیست مجموعه ای است بسیار گسترده ودر هم پیچیده از عوامل گونا گون که بر اثر یک فرآیند وتکا مل تدریجی موجودات زنده واجزای سازنده سطح زمین بوجود آمده است وبنابراین بر فعالیتهای انسان تاثیر گذاشته واز آن تاثیر می پذیرد.

در حال حاظر اصل تولید بهینه بنحوی که منابع طبیعی به بهترین وجه استفاده شوند بسیار مورد توجه واقع شده است. حفاظت محیط زیست یکی از مهمترین موضوعاتی است که جهان امروز با آن مواجه  می باشد وبدون آن نمی توان به رشد اقتصادی فکر نمود .

بی تردیدما موظفیم دنیای بهتر ودلپذیر تر برای نسل های آینده ایجاد کنیم. هر نسل باید این وظیفه را در مقابل نسل بعدی بر عهده گیرد.به همین منظور قوانین و مقرات خاصی برای حفاظت محیط زیست در کشور های جهان از جمله ایران تدوین وبه مورد اجرا گذاشته شده اند  که اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مصداق بارز آن می باشد:

در جمهوری اسلامی حفاظت محیط زیست که نسل امروز ونسلهای بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند وظیفه عمومی تلقی می گردد. از این رو فعالیتهای اقتصادی وغیر آن که با آلودگی محیط زیست یا تخریب غیر قابل جبران آن ملازمه پیدا کند ممنوع است

لازم به یاد آوری است که مسئولیت نسل کنونی در این خصوص جنبه منحصر به فرد دارد. زیرا که نسل امروز نخستین نسلی است که فعالیتهای اقتصادی وصنعتی آن نسل بعد را مورد تهدید زیست محیطی قرار می دهد. از آنجا که حفظ محیط زیست یک بحث جهانی است نیازمند همکاری های بین المللی می باشد. بدون حرکت جمعی نمی توان به گونه ای موفقیت آمیز به حفا ظت - بهره وری و بهره برداری  منطقی از محیط زیست دست یافت. تلاشها زمانی به ثمر خواهد رسید که همکاری در سطوح محلی-منطقه ای-ملی ودر نهایت بین المللی انجام پذیرد.